17-11-2010

Vandaag gingen we naar Duiven. Hier zijn we de ARV afvalverwerkings-fabriek gaan bezoeken. We verzamelde eerst in een zaal waar we allerlei informatie over de fabriek en recycling kregen. Daarna begon de rondleiding in de fabriek. We werden ingedeeld in groepen en kregen een gele helm en een veiligheidsbril op. Het was interessant wat we allemaal te zien kregen. Bijvoorbeeld de grote vuilnishopen waar ze compost van maakten en het dus weer te gebruiken was. Tijdens de rondleiding werd er ook van alles verteld, maar dit was niet zo goed te horen door alle machines. Een belangrijk punt voor recycling is geld, want als er geen winst in zou zitten dan zou het onmogelijk zijn mensen te laten recyclen. Het wordt steeds beter beseft dat er geld mee te verdienen valt en daarom willen ze het industrie terrein uitbreiden met meer recycling.

De weg naar huis werd nog lastig, omdat in de eerste bus die langs kwam maar 4 mensen in konden en we nog een half uur moesten wachten op de volgende. Gelukkig pasten we wel allemaal in de volgende bus en konden we naar huis om te douchen, want om eerlijk te zijn na een dagje in een vuilnisfabriek ruik je er ook naar.

10-11-2010

Vandaag zouden we eigenlijk naar het avvn- gebouw in Leidse Rijn gaan. Dit ging niet door omdat we met een te grote groep waren. Daarom gingen we op school films kijken als earth en andere films die met duurzaamheid te maken had. Taste of waste was een film waarin een nederlandse vrouw voorkwam die speciale technieken had ontwikkeld om groente beter en langer te bewaren, dit was erg leerzaam.
We schoven na de films de stoelen aan de kant en door middel van vragen over duurzaamheid kwamen allemaal op een andere plek op een andere manier te staan. Met de mensen om je heen vormde je een groepje. Ik zit in het groepje met Suzan, Jana, Timon, Mike en Paulien. Samen gaan we een filmpje maken over onze gedachte van duurzaamheid, dit doen we gespreid over onze culturele woensdagen.

03-11-2010

Wat een dag!  Samen met Suzan, Daphne en Michelle vertrokken we vanaf Amersfoort naar Heerenveen. Natuurlijk zaten de treinen niet mee, want door alle vertragingen kwamen we natuurlijk veel te laat in Heereveen. Onderweg kwamen we nog wat HKU'ers tegen die ook vertraging hadden. Met z'n zessen gingen we op zoek naar het Belvedere museum waar we doorheen moesten om naar een ecokathedraal te gaan. Dit was een wandeling van zo'n 2 uur waarin we onderweg nadachten over tijd, snelheid en beweging. Toen we eindelijk bij het ecokathedraal kwamen waren ze de dag al aan het afsluiten. Wel hebben we hier nog rondgelopen. Van gebruikte baksten, tegels en dakpannen was er een heel park gemaakt, ik zou het geen kathedraal kunnen noemen omdat ik hierbij een gebouw voorstel, wat er heel mooi uitzag doordat het zo goed in de omgeving paste. Het leek net op een ruine en de blaadjes die overal lagen versterkte dit effect. Deze dag heb ik ook foto's gemaakt over snelheid en traagheid in cultuur en natuur.

27-10-2010

Een hele week heb ik afval verzameld om dit vervolgens mee te nemen naar de culturele woensdag. We   hoefden alleen anorganisch afval mee te nemen en ik had al een hele boodschappen tas vol! Moet je nagaan hoeveel het zou zijn zou ik het organische afval ook bewaard hebben.

Het afval moest je zo neerzetten zodat je kon zien wat voor persoon het was die het afval verzameld had. Ik had mijn afval ingedeeld in 2 groepen: gemerkt en merkloos, deze groepen deelde ik weer op in balken en andere vormen. De balken kwamen in een vierkant te liggen met het merk naar boven gericht en hierop een andere vorm, die iets met de balk te maken had, met het merk naar buiten gericht. In het midden van het vierkant kwamen de merkloze vormen en was het omgedraaid, van boven lag de balk.

Het afval kwam uiteindelijk allemaal op een grote hoop terecht. Met een groepje moest je afval met een thema er uit zoeken. Ons thema: ronde vormen. Van dit afval moest je iets maken wat ook een betekenis had. Wij gingen van onze ronde vormen iets vierkants maken. Dit beelde uit dat je van afval iets nieuws kan maken. In het midden van onze kubus hing een lampje, die we gevonden hadden en het nog deed, deze kon je van alle kanten bekijken. Het was alsof je een idee kreeg van onze afvalkubus.

13-10-2010

Vandaag was het de laatse Culturele Woensdag van het blok. Elk groepje kreeg een woord en locatie in Utrecht toegewezen. Mijn groepje moest naar Leidsche Rijn met het woord geheugen. Dit woord moesten we weergeven, dit deden we door landmarks uit de omgeving door middel van kleine performances op te slaan in ons geheugen. Deze mini-performances fotografeerden wij dan, zodat we deze terug op school konden laten zien. Een deel van onze performances laat ik hieronder zien:

Onze eerste landmark was het Vredenburg,

een groot rood gebouw waar concerten

 worden gegeven. Door het doel van het

gebouw dachten wij eraan om een orkest

uit beelden voor de mini-performance.

Een van de andere landmarks die we

zagen was een gebouw dat ons deed

denken aan een schildpad. Bij dit gebouw

deden we daarom een schildpad na.

We kwamen ook een gebouw tegen

dat bestond uit 2 balken die dwars over

elkaar lagen gestapeld. Hierbij dachten 

wij aan een evenwichtsbalk, vandaar  

dat we hier evenwicht probeerde uit 

te beelden.

                                                       

Bij een speelterein, dachten we

natuurlijk aan spelen en dat deden

we ook.

              

06-10-2010

Samen met Mona ging ik richting Amsterdam om verschillende kunstwerken te bekijken. We begonnen bij de Nieuwe Kerk. Er stond een stellage in van Krein de Koning, door deze stellage leek het net of ze de kerk gingen verbouwen. Je kon ook op de stellage gaan staan en zo de kerk van een ander hoogte bekijken. Door deze andere hoogte vond ik de kracht van de kerk minder worden omdat je er niet meer zo tegen op hoefde te kijken. Wel was het interessant dat er in de stellage een soort box was waar je in kunt met allerlei ramen waardoor je meer naar specifieke punten ging kijken.

We gingen gingen verder naar het beeldhalwerk. Het tentoonstellingsconcept was constructie en je zag er allerlei manieren voor constructies. Ook waren er velen maquettes te zien.

Ook zijn we nog naar het stedelijk museum gegaan. Hier werd een nieuwe ingang voor gemaakt zodat het museum meer aansluiting op het museumplein zal gaan krijgen. Door het dak op dezelfde lijn te maken komt er een verhouding met het oude gebouw. Je kan moeilijk zeggen dat het een gewicht geeft aan de collectie, omdat wij deze niet hebben kunnen zien, want er was een tijdelijke tentoonstelling zonder de vaste collectie. Wel vind ik de nieuwe ingang die ze gaan maken erg mooi. Toch vind ik hem op de maquette niet passen naast de oude ingang, dit omdat het een modern gebouw is naast een oud gebouw en ze hierdoor niet als een gebouw lijken.

29-09-2010

Vandaag gingen we naar het Kröller-Müller museum. Dit museum ligt in de Veluwe en daarom moesten we eerst een stuk fietsen. We hebben vooral in de beeldentuin gekeken, waar ook het rietveld paviljoen stond. Dit was goed te zien door zijn vaste gebruik van maten, er was een mooi contrast van open en dicht te zien. 

Een ander werk dat ik nog erg mooi vond is van Jesus Rafael Soto. Hij is vooral bekend geworden door zijn open, interactieve sculpturen/installaties, bestaande uit dunne, hangende buizen waar de toeschouwer doorheen kan wandelen. De toeschouwer veroorzaakt verandering en beweging in het object en maakt hier deel van uit. Het werk van hem, wat ik in het museum zag, bestond uit dunne witte en zwarte strepen, hiervoor bevonden zich op kleine afstand vierkanten. Als je er langs liep leek het net alsof de  vierkanten zich verplaatsten.
Een ander bewegend kunstwerk was van Marta Pan. Beelden van haar zijn vaak gebaseerd op de thema's scharnierpunt, evenwicht en draaiing. Ze gebruikt veelal organische vormen. Voor het beeldenpark in het museum heeft ze verschillende dingen gemaakt waaronder Sculpture flottante. Hierin moest ze het museum de tuin en een vijver verbinden. Het mooie aan het beeld is dat hij weerspiegelt in het water, wat het erg interessant maakt.
Verder vond ik het werk van André Volten, 1:4=4x1,erg interessant. De open ruimte die hij creëert trekt de aandacht, maar ook de titel, want je begint je af te vragen wat hij bedoelt. Als je goed kijkt begin je het te begrijpen.

het spoor wat we achterlieten